Lulu's Life

avrupa seyahatlerimi yazıya dökerken veya seyahat evveli kendime hazırladığım "seyahat kitabı" notlarımı eşe dosta verirken sevdiğim şeylerden biri de, üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin not aldığım mekanların hala ayakta olup olmadığını kontrol etme gereği duymamak.. bilhassa şehirlerin yıllara meydan okuyan mekanları için hissim bu. hele ki konu italya ise, zaman ve mekan bu ülkede gerçekten birbirine dokunuyor... üzerine katmanlı olarak düşünülebileceğimiz ve biraz da imrendiğimiz bir durum. italya özellinde düşünce pratiği yapmaya devam edersem, bu ülkede bir mekan sadece bir "mekan" değil, hafızanın ve kültürün bir taşıyıcısı gibi geliyor bana. gidilen hemen her mekanda bir hikaye bulmak, yıllardır, hatta yüzyıllardır özenle biriktirilmiş kültürel bir miras değil de, ne olabilir? ülkemizde, ekonomik ya da sosyolojik nedenlerle ikinci ya da en fazla üçüncü kuşakta kaybettiğimiz restoranlar, pastaneler, esnaf lokantalarının aksine, italya'daki kadim meka...

YEME – İÇME İşte size La Citta Grassa! Sonuçta  Bolognese  sos, ya da daha doğrusunu dersem  Ragu  sos bu topraklarda doğdu.  İtalya’nın her yanı bir başka lezzet şöleni, bunu biliyoruz. Ve ben, bu ülkenin deneyimlediğim her köşesini de ayrı ayrı övebilirim, bunu da biliyorum; zira içimde bitmez tükenmez bir İtalya coğrafyası sevdası var. Ve fakat, Emilia Romagna!! Hele ki ekim/kasım aylarında ziyaret edilen ve belli başlı geleneksel ürünlerine en taze şekilde ulaşılan Emilia Romagna.....!! Daha önce yediğiniz tüm Tortellini'ler ve tüm Taglietelle'leri unutun. Hepsi bir hiç.. Bir hiç, çünkü gerçek ve hakkıyla hazırlanmış bir Ragu ile yenmediyseler ne işe yaramışlar bilemiyorum.. Parmigiano Reggiano & Grana Padano, Mortadella, Prosciutto di Parma, Balsamic  ve yüzlerce  DOP  sertifikalı ürün... Yani öyle ki; sarımsak ya da patates bile DOP sertifikalı bu bölgede. Bir kere  Emilia Romagna  peynir cenneti, onu zaten biliyoruz parmigiano...