Lulu's Life

"Ben" dolu geçen günlerin ardında kalan tatlı Floransa notları...  Bu şehirde yapmayı en sevdiğim şey; Floransa dendiğinde birçok kişinin hemen aklına gelen simetrik güzel Ponte Vecchio köprüsüne bakmak, ya da bakakalmak... İkinci  Dünya Savaşı sırasında Almanların bile bombalamaya kıyamadığı söylenen bir güzel neticede kendisi..  Gece veya gündüz, uzun ya da kısa, Arno nehri kıyıs ından geçerken görünen ya da seyre dalmak için gidilen..   Bir Rönesans şehrini, dahası Rönesans'ın  anavatanını müzeleri merkez almadan gezmek mümkün olabilir mi? Bu açıkçası ciddi bir soru oldu benim için; çünkü b u şehirde rönesansın izlerini takip etmeden ne yapılır pek bir fikrim yoktu..  Sonra kendime şunu dedim; " bu  şehirde  binaların içi de dışı da bir müze kabul edilebilir ve eminim şehrin mağazalarının içlerinde bile sanat dokunuşları beni  bekliyor olacak" . Ki bu düşüncemin Max Mara 'nın mağazasını gezerken gördüğüm muazzam tavan freskleri sayesin...

Hayatımda ilk kez kendim için, gerçekten yalnızca kendim için bir şey yaptım. Önce nefis bir sabah uçuşu ile Bologna'ya ulaştım. Oradan da trene atlayıp benim gibi bir Rönesans aşığı için daha iyisi olamaz dediğim can'ım şehir Floransa'ya kavuştum.. Kavuşma sevincim sonrası ise başladı ben zamanlarım ve devam eden dünyanın en "ben" 4 günü boyunca sakince, ama doyasıya yaşadım an'ı.. Kendimle hakikatle baş başa kaldım bir kere.. Meditasyon sonrası hızla şehir hayatına karışmak zorunda kalmadığım Floransa sabahlarında uzun uzun düşünebildim, yazabildim ve bolca sırtımı Uffizi'nin duvarlarına yaslayarak okuyabildim.. Sanırım 33 yıllık hayatımın en "ben" zamanlarıydı.  Kendine ihtiyacı olan, kendi sesine kulak vermek isteyen herkesin boyle bir deneyim yaşamasını gönülden dilerim.. Bu ama Floransa olur, ama Şile, ama bir dağ köyü.. Aslında nerede olduğunun da çok önemi olmayabilir bu ihtiyacın karşılığı verildiğinde..  Elbette birçok tatlı detay var...

Selam! "Nice Şehir Rehberi" olarak başladığım Cote d'Azur seyahatimizin tavsiye edilesi lezzet listesini hazırlamaya da sonunda hazırım. Kısa kısa bilgileri vereceğim kafe, restoran, dondurmacı ve kahvecilerin neredeyse tamamını deneyimleme şansı yakaladık diyebilirim. Bu restoranların çoğu, çok sevdiğimiz Sicimoğlu  ailesinin tavsiyeleri.. Aile bir bakıma Nice sakinlerinden de kabul edildiğinden,tavsiyelerin iddialı olduklarını da eklemek isterim..  Tavsiyelere evimizin bulunduğu eski şehir bölgesi  Viuex Nice 'den başlamak istiyorum. Notlarımızda olduğu için değil de daha çok şirin ve nostaljik dekoru nedeniyle ziyaret etmek istediğimiz  Chez Juliette  gerçekten görsel olarak en şirin restoranlarından biriydi.. Lezzetlerinin muazzam olduğunu söyleyemem, ama içtiğimiz soğan çorbasını ve tavuk şinitzellerini çok beğenmiştik. (Ülke sınırlarında tavuk yemeyen bir aile olduğumuzdan, restoran menülerinde "serbest dolaşan tavuk" ibaresini görürsek mutlaka s...